Temat: Osoby uprawnione do wyjścia w stosunek najmu.
Witam.
Mam pewne pytanie: czy ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny w art. 691 ust. 1
dotyczy wszystkich rodzajów lokali mieszkalnych?

A dokładnie chodzi mi o mieszkanie będące własnością Województwa Małopolskiego zarządzane przez Urząd Marszałkowski.

Bardzo proszę o pomoc.
Źródło: forum.prawnikow.pl/archiwum/viewtopic.php?t=10546



Temat: Prawa lokatorów z odzyskanej kamienicy


W praktyce jeśli nie zalega Pan z czynszem za 3 pełne okresy płatności to wypowiedzenie umowy nigdy nie dojdzie do stutku. Właściciel musi zamieszkać w lokalu. A jak zamieszkać w całej kamienicy?


Mało tego:

12. Jeżeli lokatorem, któremu właściciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust. 5, jest osoba, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiazane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

Źródło: forum.prawnikow.pl/archiwum/viewtopic.php?t=11389


Temat: Eksmisja

  Jesli wyrok jest nie prawomocny to mozna sie odniego odwolac i zlozyc apelacje lecz skoro wszystko jest zgodne z ustawa o ochronie praw lokatorow raczej nie ma podstaw prawnych do odwolania sie.byc moze jakis dobry prawnik znalazl by jakos podstawe prawna ale trudno jest tu cokolwiek powiedziec nie znajac calej sprawy i akt sprawy.
Odnosnie zas babci czy posiadala ona jakas umowe najmu z Wujkiem ?
Bo jesli tak to babcie chroni ustawa o ochronie praw lokatorow;.
pkt .12
Jezeli lokatorem , ktoremu wlasciciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust.5, jest osoba ktorej wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczyl 75 lat ,a ktora po uplywie terminu ,o ktorym mowa w ust.5,nie bedzie posiadala tytulu prawnego do innego lokalu ,w ktorym moze zamieszkac ,ani nie ma osob,ktore zobowiazane sa wobec niej do swiadczen alimentacyjnych ,wypowiedzenie staje sie skuteczne dopiero w chwili smierci lokatora ; przepisow art.691& 1i 2 Kodeksucywilnego nie stosuje sie.
Źródło: forumprawne.org/showthread.php?t=27187


Temat: Czy gminie należy się odszkodowanie? (Kazus)
zgodnie z art. 691 kc (kodeksucywilnego), w chwili śmierci najemcy wstąpiły w stosunek najmu wskazane w kazusie osoby/bodajże oprócz męża Mariana K/. Jeśli samo wypowiedzenie było poprawnie skonstruowane, to zakładam że jest skuteczne.

W zakresie powództwa gminy , przeciwko wszystkim osobom uprawnionym do zamieszkania w lokalu, jedynie Sąd powinien umorzyć postępowanie co do zmarłej żony, chociaż a co do pozostałych gmina i tak nie może egzekwować roszczenia o odszkodowanie.

Powództwo wytoczone przez Gminę jest przedawnione , bowiem termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe jakim jest czynsz wynosi 3 lata ( 118 kc) a bieg terminu liczony jest od dnia , w którym roszczenie stało się wymagalne ( art. 120 §1 kc )natomiast wymagalność roszczenia zależy od tego , jaki był umówiony termin płatności czynszu, przy uwzględnieniu ,że w roku 1996 doszło do wypowiedzenia umowy najmu.
--
dementii
Źródło: forumprawne.org/showthread.php?t=42723


Temat: lokal po zmarłej babci
lokal po zmarłej babci
  staram się o mieszkanie po zmarłej babci w którym jestem zameldowana od 8.12.2000r.na pobyt stały jest to mieszkanie należące do miasta .Wyremontowałam sobie to mieszkanie i teraz administracja nie chce mi go przyznać ponieważ nie spełniam warunków art.691kodeksucywilnego. Chciałabym wiedzieć ile musi trwać zasiedzenie na takim mieszkaniu żeby można je było dostać przez zasiedzenie??
Źródło: forumprawne.org/showthread.php?t=33511


Temat: Co to znaczy???
Niektóre prawa i obowiązki wygasą z chwilą śmierci spadkodawcy - lub też przechodzą na inną osobę.

W skład spadku nie wchodzą prawa majątkowe ściśle związane z osobą zmarłego. W obrębie zakresu tego pojęcia znajdują się prawa mające służyć zaspokojeniu określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jego indywidualną sytuację, np. roszczenia alimentacyjne, uprawnienie do renty. Nie wchodzi w skład spadku np. roszczenie o rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, które w chwili śmierci rolnika wygasa z uwagi na swój osobisty charakter (tak orz. SN z 4 września 1998 r., II CKN 891/97, nie publ.; por. też uzasadnienie wyroku SN z 1 kwietnia 1998 r., II CKN 671/97, OSNC 1998/11 poz. 182). Kwestia ta jest jednak sporna (odmienne stanowisko prezentuje M. Niedośpiał w glosie do cyt. orz. SN z 1 kwietnia 1998 r., PiP 2000, nr 1, s. 107 i n.).

Ściśle związane z osobą spadkodawcy jest także żądanie uchylenia uchwały zgromadzenia przedstawicieli członków spółdzielni (tak orz. SN z 28 listopada 2000 r., IV CKN 94/00, nie publ.).

Nie podlegają dziedziczeniu także obowiązki majątkowe ściśle związane z osobą spadkodawcy. Są to obowiązki, których wykonanie uzależnione jest od osobistych przymiotów zobowiązanego lub które zostały ściśle związane z osobą dłużnika ze względu na okoliczności powstania.

Do spadku nie należą prawa i obowiązki przechodzące na określone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Chodzi o sytuacje, w których istnieje wyraźny przepis przewidujący taki skutek śmierci osoby uprawnionej lub zobowiązanej. Przykładowo art. 691 przewidywał, że prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu mieszkania przechodzą na osoby bliskie najemcy, które z nim mieszkały w chwili jego śmierci. Przepis ten został uchylony przez art. 47 pkt 3 ustawy z 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787). Art. 8 ust. 1 tej ustawy przewidywał, że w stosunek najmu wstępują wyliczone w nim osoby bliskie najemcy mieszkające z nim stale do chwili jego śmierci. W swoim pierwotnym brzmieniu przepis ten nie określał skutków prawnych sytuacji, gdy brak było osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu lub zrzekły się one swego prawa. Przyjmowano wówczas, że w takich sytuacjach prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu podlegają dziedziczeniu zgodnie z ogólnymi zasadami (por. np. orz. SN z 16 maja 1996 r., III CZP 46/96, OSNC 1996/7-8 poz. 104). Zgodnie z ust. 2 art. 8, dodanym przez ustawę z 21 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 111, poz. 723), w razie braku osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu lub w razie zrzeczenia się przez nie tego prawa, stosunek najmu wygasał. Art. 8, podobnie jak prawie cała ustawa, utracił moc zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksucywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733). Jednocześnie ustawa o ochronie praw lokatorów „przywróciła” kodeksowi cywilnemu art. 691 (por. art. 26 pkt 12). Co do zasady stan prawny nie uległ zmianie.
Źródło: forum.prawnikow.pl/archiwum/viewtopic.php?t=1198


Temat: przepisanie domu, a wymeldowanie z niego z niego
Moim zdaniem Policja nie miała Pana prawa wyrzucić.

Art. 281. krio Jeżeli prawo do mieszkania przysługuje jednemu małżonkowi, drugi małżonek jest uprawniony do korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przedmiotów urządzenia domowego.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 21 marca 2006 r.
V CSK 185/2005
Biuletyn Sądu Najwyższego 2006/6
OSNC 2006/12 poz. 208


Małżonek, którego prawo do korzystania z mieszkania wynika z art. 28[1] zdanie pierwsze kro, jest lokatorem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksucywilnego (Tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 31 poz. 266 ze zm.).

a dalej za komentarzem Marka Sychowicza

1. Art. 281 stanowi przeniesienie do prawa polskiego zasady sformułowanej w rekomendacji nr R(81)15 w sprawie praw małżonków do zajmowania mieszkania rodzinnego oraz korzystania z przedmiotów gospodarstwa domowego, przyjętej dnia 16 października 1981 r. przez Komitet Ministrów Rady Europy, której celem jest zapewnienie każdemu z małżonków, bez względu na tytuł prawny do mieszkania, co najmniej uprawnienia do zamieszkiwania w tym mieszkaniu. Wprawdzie istnienie tego uprawnienia nie było nigdy kwestionowane, ale ustawodawca, ze względu na jego doniosłość prawną, uznał, że potrzebna jest kodeksowa jego proklamacja (Uzasadnienie rządowego projektu ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw, KPP 2003, nr 3, s. 698).
2. Przyznane małżonkowi w art. 281 uprawnienie do korzystania z mieszkania jest niezależne od ustroju majątkowego, w jakim małżonkowie pozostają.
3. Zdanie pierwsze art. 281 dotyczy sytuacji, gdy prawo do mieszkania (lokalu mieszkalnego) przysługuje jednemu małżonkowi, tj., gdy jednemu małżonkowi przysługuje prawo własności mieszkania (jako części nieruchomości gruntowej lub budynkowej albo jako odrębnego lokalu), prawo najmu lub użyczenia mieszkania albo spółdzielcze lokatorskie lub własnościowe prawo do lokalu.
4. Uprawnienie do korzystania z mieszkania, do którego prawo przysługuje jednemu małżonkowi, drugie z małżonków ma tylko w zakresie korzystania z tego mieszkania w celu zaspokojenia potrzeb rodziny. Chodzi tu o potrzeby rozumiane jako zapewnienie nie tylko „dachu nad głową”, ale i godziwych warunków egzystencji. Co do zakresu pojęcia "rodziny" patrz uwaga 23 do art. 23.
5. Małżonek uprawniony do korzystania z mieszkania, do którego prawo przysługuje współmałżonkowi, ma tytuł do korzystania z tego mieszkania, określany jako „rodzinnoprawny”, do czasu ustania albo unieważnienia małżeństwa lub orzeczenia separacji.
6. Poza regulacją art. 281 pozostaje kwestia przyznania małżonkowi takiego samego prawa do mieszkania, jakie na podstawie umowy (dawniej także przydziału) przysługuje drugiemu małżonkowi. W obecnym stanie prawnym regulacja taka istnieje tylko w odniesieniu do najmu mieszkania - patrz art. 680 1 k.c. Art. 215 § 2 pr. spółdz., zawierający taką regulację dotyczącą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, został uchylony z dniem 15 stycznia 2003 r. (patrz art. 3 pkt 3 i art. 10 ustawy z dnia 19 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 240, poz. 2058). Według art. 17 1 ust. 5 ust. o spółdz. mieszk. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do kilku osób, a według art. 9 ust. 5 tej ustawy spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do małżonków. Oczywiście nie ma przeszkód, żeby prawo własności mieszkania, jego najmu lub użyczenia zostało nabyte przez oboje małżonków.
7. Art. 281 - wbrew postulatom doktryny (A. Dioniak: Ustawowy ustrój majątkowy małżeński, Ossolineum 1985, s. 173; M. Goettel: Majątek odrębny małżonków, Szczytno 1986, s. 261 i n.) i funkcjonowaniu takiego unormowania w niektórych obcych ustawodawstwach (patrz A. Lutkiewicz-Rucińska: Uwagi do projektu zmiany małżeńskiego prawa majątkowego, KPP 2001, nr 1, s. 150) - nie ogranicza małżonka, któremu przysługuje prawo do mieszkania służącego lub mogącego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny, do rozporządzenia tym prawem. W szczególności rozporządzenie takie nie wymaga zgody drugiego małżonka. Rozporządzenie takie, w zależności od okoliczności, może być w stosunkach między małżonkami ocenione jako naruszające obowiązek wzajemnej pomocy (art. 23) lub obowiązek zaspokajania potrzeb rodziny (art. 27).
8. W sytuacji gdy jednemu z małżonków przysługuje prawo do kilku mieszkań lub oboje małżonkowie mają własne prawa do jednego lub kilku mieszkań, z reguły tylko jedno z nich służy zaspokojeniu potrzeb rodziny i wówczas jedynie do tego mieszkania ma zastosowanie norma art. 281. Jeżeli wyjątkowo zaspokojeniu potrzeb rodziny służy więcej niż jedno mieszkanie, do którego prawo przysługuje jednemu małżonkowi, to drugi małżonek jest uprawniony do korzystania ze wszystkich tych mieszkań.
9. Art. 281 przyznaje małżonkowi, któremu nie przysługuje prawo do mieszkania, roszczenie do małżonka, któremu prawo takie przysługuje, o dopuszczenie go do korzystania z mieszkania. Roszczenie takie było uznane za dopuszczalne - na podstawie art. 23 (i art. 27) - także przed dodaniem do kodeksu rodzinnego i opiekuńczego art. 281 (wyrok SN z dnia 8 czerwca 1977 r., IV PRN 277/77, OSNCP 1978, nr 3, poz. 53).
10. W razie rozwiązania małżeństwa przez rozwód, jego unieważnienia lub orzeczenia separacji, kwestia korzystania przez małżonka z mieszkania, do którego prawo przysługuje współmałżonkowi, a w którym małżonek nadal zamieszkuje, podlega rozwiązaniu przez sąd stosownie do art. 58 § 2 zd. 1, art. 21 i 61 3 § 1. Natomiast po śmierci małżonka, któremu przysługuje prawo do mieszkania, drugiego małżonka, mieszkającego ze współmałżonkiem do dnia jego śmierci, jeżeli nie nabywa on prawa do tego mieszkania w drodze dziedziczenia, zapisu albo następstwa przewidzianego w art. 691 § 1 k.c. lub w art. 14 ust. 1 ust. o spółdz. mieszk., obejmuje ochrona w granicach przewidzianych w art. 923 k.c.

Myślę, ze to powinno trochę wyjaśnic sprawę
Źródło: forum.prawnikow.pl/archiwum/viewtopic.php?t=4228


Temat: Wynajem bez umowy - jak się pozbyć lokatorów?
Przepisy prawne:
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksucywilnego
z dnia 2001-06-21 (Dz.U. 2001 Nr 71, poz. 733)
tekst jednolity z dnia 2005-02-07 (Dz.U. 2005 Nr 31, poz. 266)

Art. 11. [Wypowiedzenie] 1. Jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2-5 oraz w art. 21 ust. 4 i 5 niniejszej ustawy. Wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz określać przyczynę wypowiedzenia.
2. Nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, jeżeli lokator:

1) pomimo pisemnego upomnienia nadal używa lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niezgodnie z jego przeznaczeniem lub zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, lub niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców albo wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali, lub

2) jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności, lub

3) wynajął, podnajął albo oddał do bezpłatnego używania lokal lub jego część bez wymaganej pisemnej zgody właściciela, lub

4) używa lokalu, który wymaga opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 4. (zamieszczam ten przepis na końcu) 3. Właściciel lokalu, w którym czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, może wypowiedzieć stosunek najmu:

1) z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy;

2) z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego, osobie, której przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego.
4. Nie później niż na pół roku naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, jeżeli lokatorowi przysługuje tytuł do lokalu, w którym może zamieszkać w warunkach takich, jakby otrzymał lokal zamienny, lub jeżeli właściciel dostarczy mu lokal zamienny. W lokalu zamiennym wysokość czynszu i opłat, z wyjątkiem opłat niezależnych od właściciela, musi uwzględniać stosunek powierzchni i wyposażenia lokalu zamiennego do lokalu zwalnianego.
5. Nie później niż na 3 lata naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny lokatorowi, o ile zamierza zamieszkać w należącym do niego lokalu, a nie dostarcza mu lokalu zamiennego i lokatorowi nie przysługuje prawo do lokalu, o którym mowa w ust. 4.
6.[18] Jeżeli właściciel, który wypowiedział stosunek prawny na podstawie przepisu ust. 5, nie zamieszkał w swoim lokalu lub zaprzestał w nim zamieszkiwać przed upływem pół roku od ustania wypowiedzianego stosunku prawnego, lokator jest uprawniony, według swojego wyboru, bądź do powrotu do lokalu na dotychczasowych warunkach bądź do żądania od właściciela zapłaty różnicy w czynszu i w opłatach, które płaci obecnie, w stosunku do tych, które płacił w ramach wypowiedzianego stosunku prawnego za okres jednego roku. Koszty przeprowadzki lokatora do lokalu ponosi właściciel.
7. Przepisy ust. 4-6 stosuje się, jeżeli w lokalu właściciela ma zamieszkać jego pełnoletni zstępny, wstępny lub osoba, wobec której właściciel ma obowiązek alimentacyjny. Wypowiedzenie stosunku prawnego, pod rygorem nieważności, powinno wskazywać osobę mającą zamieszkać w lokalu właściciela.
8. W wypadku stosunków prawnych, które nie ustają przez wypowiedzenie, a w szczególności w wypadku spółdzielczego prawa do lokalu, nie jest dopuszczalne ustanie stosunku prawnego w sposób i z przyczyn mniej korzystnych dla lokatora niż to wynika z przepisów tego artykułu.
9. W wypadku określonym w ust. 2 pkt 4 lokatorowi przysługuje prawo do lokalu zamiennego. Obowiązek zapewnienia lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa na właścicielu budynku, z zastrzeżeniem art. 32.
10. Z ważnych przyczyn, innych niż określone w ust. 2, właściciel może wytoczyć powództwo o rozwiązanie stosunku prawnego i nakazanie przez sąd opróżnienia lokalu, jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia co do warunków i terminu rozwiązania tego stosunku.
11. Wypowiedzenie najmu w zasobach towarzystwa budownictwa społecznego może nastąpić także na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.).
12. Jeżeli lokatorem, któremu właściciel wypowiada stosunek prawny na podstawie ust. 5, jest osoba, której wiek w dniu otrzymania wypowiedzenia przekroczył 75 lat, a która po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, nie będzie posiadała tytułu prawnego do innego lokalu, w którym może zamieszkać, ani nie ma osób, które zobowiązane są wobec niej do świadczeń alimentacyjnych, wypowiedzenie staje się skuteczne dopiero w chwili śmierci lokatora; przepisów art. 691 § 1 i 2 Kodeksucywilnego nie stosuje się.



3. Po wcześniejszym ustaleniu terminu lokator powinien także udostępnić właścicielowi lokal w celu dokonania:

1) okresowego, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach również doraźnego, przeglądu stanu i wyposażenia technicznego lokalu oraz ustalenia zakresu niezbędnych prac i ich wykonania;

2) zastępczego wykonania przez właściciela prac obciążających lokatora.
4. Jeżeli rodzaj koniecznej naprawy tego wymaga, lokator jest obowiązany opróżnić lokal i przenieść się na koszt właściciela do lokalu zamiennego, jednak na czas nie dłuższy niż rok. Po upływie tego terminu właściciel jest obowiązany udostępnić lokatorowi w ramach istniejącego stosunku prawnego naprawiony lokal. Czynsz za lokal zamienny, bez względu na jego wyposażenie techniczne, nie może być wyższy niż czynsz za lokal dotychczasowy.

Źródło: forum.muratordom.pl/showthread.php?t=103972





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
 
  Kodeks cywilny art.691 § 1
[k's] portalasek skillya